Częstymi przyczynami zakłóceń w paleniu drewna w kominkach są:

1. Złej jakości opał, duża wilgotność drewna.
2. Zimny przewód dymowy (słaby ciąg kominowy).
3. Zbyt mały ciąg w kominie (mały przekrój lub wysokość komina).
4. Komin zanieczyszczony sadzą (mokre paliwo – przeczyścić komin).
5. Pożar sadzy w kominie (komin należy czyścić 4 razy w roku lub częściej, jeśli tego wymaga).
6. Za duża długość nieocieplanego czopucha prowadzonego przez zimne pomieszczenie.
7. Nieprawidłowe zwieńczenie wylotu komina (zastosować odpowiednią nasadę lub przedłużyć komin).
8. Nieszczelny przewód kominowy (uszczelnić lub zastosować metalowy wkład kominowy).
9. Niewystarczająca ilość powietrza do spalania (doprowadzić powietrze zewnętrzne).
10. Działająca wentylacja wymuszona w pomieszczeniu gdzie znajduje się kominek (w przypadku wentylacji mechanicznej dopuszczalna jest tylko zrównoważona wentylacja nawiewno – wywiewna).

Kominek jest urządzeniem o dużym zapotrzebowaniu na powietrze, tak więc niezbędne jest zapewnienie odpowiedniego jego dopływu do paleniska. Jest to podyktowane zarówno chęcią zapewnienia możliwie najlepszego spalania, jak i ze względów bezpieczeństwa. Można przyjąć, że do spalenia 1 [kg] drewna w kominku z zamkniętą komorą spalania potrzebne jest około 10 [m3] powietrza. Dlatego niezmiernie ważny jest dopływ świeżego powietrza do spalania, a najlepiej zrobić to bezpośrednio do paleniska specjalnym przewodem nawiewnym.

Powietrze zewnętrzne do kominka najlepiej doprowadzić jest bezpośrednio pod kominek. Takie rozwiązanie pozwala uniknąć uczucia przeciągu i wychłodzenia pomieszczenia.

Polskie prawo budowlane zezwala (§ 132 p.3) na ogrzewanie pomieszczeń za pomocą kominka, jednakże tego typu system nie może być jedynym w budynku. Określa ono również wymagania odnośnie kubatury pomieszczenia, przewodów dymowych i wentylacyjnych oraz dopływu odpowiedniej ilości powietrza do paleniska.

Aby ogrzewanie kominkowe było możliwie najbardziej efektywne wykonawca musi przestrzegać pewnych reguł. Ciepło ze spalin najbardziej wydajnie odzyskuje się wtedy, gdy przewód odprowadzający spaliny ma dużą powierzchnię, rozwiązaniem zaproponowanym przez DARCO jest rura żaroodporna żebrowana, spełniająca rolę radiatora. Wydajność odzysku ciepła jest przy jej zastosowaniu bardzo wysoka.

Prawo budowlane dopuszcza montaż kominków opalanych drewnem w niskich budynkach wielorodzinnych (§ 132). Montaż kominka w budynku wielorodzinnym wymaga zawsze zgody administracji i nadzoru kominiarskiego. W grę wchodzi nie tylko wytrzymałość konstrukcji budynku, ale również fakt istnienia odpowiedniego co do przekroju i długości komina dymowego i wentylacyjnego, a także konieczność zrobienia nawiewu powietrza zewnętrznego. Bezpieczeństwo zarówno użytkowników kominka jak i pozostałych mieszkańców budynku jest tu sprawą nadrzędną, a obserwowane przypadki „samowolnej twórczości” skłaniają do ogromnej ostrożności w tym temacie.

Zamocowanie dodatkowego termostatu w kapie kominka przyspiesza włączenie aparatu nawiewnego w momencie gdy temperatura powietrza już „u Ľródła”, czyli w kapie kominka osiąga nastawioną wartość (zalecana 40oC). Umożliwia to bardziej efektywne działanie systemu, szczególnie w sytuacji, gdy aparat nawiewny umieszczony jest daleko od kominka. Nieodzownym jest umieszczenie takiego termostatu (rekomendowany termostat z automatyczną regulacją obrotów ARO) w przypadku, gdy aparat nawiewny znajduje się poniżej kapy kominka - zgodnie z prawami fizyki ciepłe powietrze unosi się do góry i występują problemy z włączeniem termostatu w aparacie nawiewnym. Automatyczny regulator obrotów umożliwia regulację obrotów aparatu nawiewnego, a więc jego wydajności, w sposób manualny bądĽ automatyczny (50% wydajności przy 40oC, aż do 100% przy 80oC powietrza mierzonego przez sondę termiczną).

Kratek z żaluzją nie wolno stosować w tym miejscu systemu, gdzie istnieje możliwość zbytniego wzrostu temperatury, gdy jest ona zamknięta. Przede wszystkim dotyczy to kapy kominka, na której kratka spełnia rolę zaworu bezpieczeństwa w przypadku awarii innych elementów systemu, np. braku prądu przy mocno rozgrzanym wkładzie kominkowym. Kratki z żaluzją mogą być stosowane na końcówkach przewodów rozprowadzających ciepłe powietrze, bardzo zalecane, gdy usytuowane są w podłodze lub na ścianie budynku. Posiadają one kierunkową charakterystykę nawiewu, przez co działają jak kierownice umożliwiając nawiew ciepłego powierza w ściśle określonym kierunku. Gdy chcemy uzyskać charakterystykę nawiewu dookólną (tylko w przypadku sufitu), zalecane jest stosowanie anemostatów kołowych, w których regulację natężenia przepływu powierza dokonuje się poprzez pokręcanie talerzem anemostatu.